EINDHOVEN vs BAYEUX

Via Bayeux

Bayeux heeft meer dan het zeventig meter lange tapijt, waarop de slag bij Hastings werd afgebeeld. De stad die in de Keltische tijd werd gesticht, werd in 890 verwoest door de Vikingen. Onder het bewind van Willem de Veroveraar werd gestart met de bouw van de kathedraal. In 1450 werd de stad belegerd door de troepen van Koning Karel VII, tijdens de honderdjarige revolutie. 

In de Tweede Wereldoorlog werd Bayeux opnieuw op de kaart gezet. Het was de eerste stad in Frankrijk die werd bevrijd en Charles de Gaulle hield daar zijn eerste toespraak in het bevrijde gebied. In Bayeux werd tijdelijk de regering gehuisvest, zodat Bayeux zelfs even de hoofdstad van Frankrijk was. 

Zouden de Eindhovenaren weten dat zowel Bayeux als Eindhoven als eerste stad in hun land werden bevrijd? Vast wel, want Eindhoven heeft niet alleen een Bayeuxstraat maar ieder jaar opnieuw in september organiseert de stichting “18 September Festival” een uitwisseling met Eindhovense scholieren en wielrenners die het bevrijdingsvuur in Bayeux gaan ophalen dat daar op 16 september wordt ontstoken. De wielrenners brengen deze vlam in twee dagen op de fiets mee terug naar Eindhoven! 

Een fietstocht die per auto van Eindhoven naar Bayeux via de Michelin routeplanner maar liefst 620 kilometer lang is. Deze route zou voor mij weken duren. Dwars door Lille, langs Amiens, waar ik zou stoppen bij die kathedraal, ik zou ook stoppen in Rouen en zeker in het artiestenstadje Honfleur, wanneer ik net de Europabrug over ben, als dat allemaal met de fiets kan. 

Dankzij mijn slechte fietsconditie dwaal ik slechts virtueel op deze druilerige meidag door het mooie Calvados, door de eeuwen heen, van plaats naar plaats. Van Hastings naar Bayeux. Ik luister naar een fragment van een hoorcollege over het tapijt van Bayeux dat emeritus hoogleraar middeleeuwse geschiedenis professor Piet Leupen gaf in 2009 en dat op dvd werd uitgebracht. 

Ik mijmer over wekenlange fietstochten door dit schitterende land, niet om een vuur op te halen vanwege lang vervlogen tijden maar om een toeristenlepel te halen. Over toeristische wegen laat Michelin me vanaf mijn woonplaats 538 kilometer rijden naar Bayeux. Het lepeltje moet. Vanwege het tapijt. Vanwege professor Leupen en vanwege de Eindhovense wielrenners. Zij hebben volgens mij allemaal een souvenir uit Bayeux en ik heb niet eens een lepeltje voor de verzameling, want de gefrustreerde en verregende route die we jaren daarvoor door dat gebied reden bracht ons te gehaast, langs de kusten van Normandië.

Ik heb trouwens niet eens een lepeltje uit Eindhoven. Bij mijn eerstvolgend bezoek aan Nederland kom ik naar Eindhoven. Dat zal dan net op woensdag 18 september zijn. 

Toeval natuurlijk.

TOERIST IN ALKMAAR

Neen, ik ben niet over de kaasmarkt gegaan. Nog niet. Eerst even de stad zelf voelen, voordat ik de kaas ga ruiken.
Ik kuste bijna het bronzen kaasmeisje dat op een kruispunt staat van twee gezellig drukke winkelstraten, achter het prachtige Waaggebouw. Het beeld is ontworpen door Gerard Velzeboer. Denise, stond model, dus noemen we het kaasmeisje Denise. Het op ware grootte bronzen beeld staat daar sinds juli 2016 en vormt nu al een mooi fotopunt.
Mijn kleindochter van zeven stond erbij, maar een beeldje kussen ging haar te ver.

"Shop-till-you-drop" dan maar, zoals ik haar beloofde en had uitgelegd dat het niks te maken had met dropjes, maar alles met winkelen tot je omvalt. Daarin ben ik een ervaringsdeskundige.
Er stond wel een kraam met allerlei kazen en, terwijl man en zoon aan de koffie zaten op het terrasje, liep ik naar die kraam en proefde van de verschillende kazen waarvan ik de namen niet kan onthouden.
Terug naar mijn koud geworden koffie zag ik de mannen met een pilsje voor zich, terwijl mijn kleindochter limonade dronk.

Verder slenterend door allerlei winkelstraten en genietend van zowel de zon als van mijn kleindochter vonden we een winkel waar ze elektrische wekkers verkochten - ons doel van die dag - en een zonnebril moest erbij want de kleine meid had een een paar weken later een vakantie tegoed in een zonnig land. 

Zoon en echtgenoot vonden een winkel met L.P's die ze helemaal afstruinden. Ze kochten verschillende platen en met die buit gingen we weer op een terrasje zitten. Even later ging manlief eens kaas proeven aan de overkant met onze kleindochter erbij. Ik liep erheen en we kochten enkele stukken overheerlijke Beemsterkaas waar je, als je Alkmaar bezoekt, maar moeilijk buiten kunt. 

Omdat we op de laatste woensdag van maart naar huis reisden misten we helaas de toeristische kaasmarkt, die twee dagen later van start ging. Maar we komen terug, Alkmaar. Voor het zonnige plein,  het trotse Waaggebouw met de prachtige toren en het carillon dat ik wil horen. 

Ik kus het bronzen meisje dan gewoon nog een keer. Ze kent me vast nog wel.

Maak me niet boos, Tilburg

Men is meer dan veertig jaar bezig met sloopwerkzaamheden in het centrum. Straten, pleinen, kerken, gebouwen, spoorzone. Heuvel, Spoorlaan, Pieter Vreedeplein. Hart van Brabantlaan. Het gaat maar door.
We zijn blij dat we twaalf jaar geleden het centrum hebben ingeruild voor iets rustigers om te wonen, want het gaat nog steeds door zie ik. Nog minstens tien jaar heeft de Spoorzone nodig.

Vierenveertig jaar geleden zag ik de neo-gotische Noordhoekse kerk vallen! De als een basiliek gebouwde kerk werd in 1898 door Pierre Cuypers gebouwd. Het was een van de mooiste kerken van Nederland! Ertegenover staat nu een flat met hangende keukens boven het wegdek zoals in Dordrecht boven het water. 
Geen plek om in Tilburg te wonen. 
Mijn geboortestad, tja, dat wel, maar de binding is verdwenen. Tegenwoordig ben ik alleen "Toerist in Tilburg".
Bij mijn verzameling zit een lepeltje van de Heuvelse Kerk in Tilburg, een van de grootste neo-gotische bouwwerken in Nederland. De kerk werd gebouwd in 1872/1873 en afgebouwd in 1887/1889. De architect Hendrik Jacob Tulder kwam uit de Hasselt, mijn geboortewijk in Tilburg, hij leefde van 1819 - 1903. Hij heeft deze kerk en vele andere kerken en gebouwen ontworpen, veelal in Brabant. Helaas werd zijn werk lichter beoordeeld naast dat van Pierre Cuypers. De kerk geldt in Tilburg als het belangrijkste gebouw.

Ik kocht het boek dat Tilburger Ed Schilders schreef over de moord op de elfjarige Marietje Kessels. Zij werd in de Noordhoekse kerk misbruikt en vermoord in 1900. De beroemdste geschiedenis van Tilburg, een van de treurigste ook; de moord is feitelijk nooit opgelost. Ik ontmoette kortgeleden de schrijver van het boek in Tilburg en we maakten een praatje. 
Vanwege de kerkelijke moord is honderd jaar na de dood van Marietje (2001) een monument geplaatst bijna op de plek waar de kerk stond. Een monument ter gedachtenis aan Marietje, maar bedoeld voor de weerbaarheid van kinderen tegen dergelijke misdaden.

Alle Tilburgers hebben iets met die geschiedenis en met die kerk. Ook als je zoals ik uit de Hasselt komt, waarvan ze de toren hebben weggemoffeld of, als je woonde bij de Sacraments, of Loven/Besterd. De mooie koperen toren weg; de 'kerktoren' van Loven staat midden tussen nieuwe huizen. 

Straten zijn in het centrum nooit begaanbaar, want alles ligt nog altijd open. Het is trouwens geen boosheid, maar verdriet, dat de laatste mooie winkels uit de Emmapassage zijn ingeruild voor euroknallers en andere goedkope troepwinkels. De laatste mooie boekwinkel, huishoudelijke zaak en kledingwinkel verdween en de hele passage die voor mij nog altijd nieuw was, is nu gesloopt. 

Dag Tilburg van toen..

tekening uit 1898 bron onbekend (Wikipedia)